„ფილანტროპიის, ქველმოქმედებისა და პარტნიორობის შესახებ“ კანონი

„ფილანტროპიის, ქველმოქმედებისა და პარტნიორობის შესახებ“ კანონი

ხარვეზები კანონმდებლობაში და კვლავ უფლებაჩამორთმეული თემი - რას ამბობს „ფილანტროპიის, ქველმოქმედებისა და პარტნიორობის შესახებ“ კანონი

 

უკვე თითქმის 20 წელია სამოქალაქო საზოგადოება ლიბერალური ნარკოპოლიტიკისთვის იბრძვის და მთელი ამ დროის განმავლობაში არაერთ პროგრესულ ცვლილებას მიაღწია. თუმცა, დღის წესრიგში ჯერ კიდევ რჩება მნიშვნელოვანი გამოწვევები, რომელთა  მიღებასა და შემდგომში ხელშესახებ შედეგებზე გადასვლას ისევ და ისევ კერძო სექტორი ცდილობს.

ამ კუთხით აღსანიშნავია, ბევრი ისეთი საკითხი, რომელიც ისევ დახურულია ან საკმარისი მზაობის არქონის გამო, ვერ და არ არის აქტუალური. საუბარია ნარკოპოლიტიკის ცვლილების, დამოკიდებულთა თემის რეაბილიტაცია/რესოციალიზაციის საკითხზე, სადაც ბიზნესის როლი უმნიშვნელოვანესია, თუმცა როგორც უკვე აღვნიშნეთ, ამ სექტორში საკმარისი მზაობა ჯერჯერობით, არ არსებობს.  

 

  • 20 წლიანი მუშაობის შედეგი - რა შეიცვალა კანონმდებლობაში

ა/ო „ზიანის შემცირების საქართველოს ქსელის“ ხელმძღვანელი, კახა კვაშილავა, რომელიც ამ სფეროში თითქმის 20 წელია საქმიანობს, ამბობს, რომ ნარკოპოლიტიკის მიმართულებით, სამოქალაქო სექტორის მრავალწლიანმა მუშაობამ, გარკვეული შედეგი გამოიღო, თუმცა ამას ძალიან დიდი დრო დასჭირდა.

„რეალურად, სამოქალაქო სექტორი ნარკოპოლიტიკის ცვლილების მიმართულებით 2002-2003 წლიდან მუშაობს, თუმცა, ფაქტია ერთია: ჩვენ ვხედავთ, რომ გარკვეულ ცვლილებებს 20 წელი დასჭირდა. ამდენად, განსაკუთრებული შედეგი სახელმწიფომ ვერ მიიღო“, - ამბობს კახა კვაშილავა.

მისი თქმით, მიუხედავად ამისა, მნიშვნელოვანი ეფექტი სამართლებრივ ნაწილში არ მომხდარა, პირიქით კანონმდებლობა უფრო დამძიმდა, რადგან ნარკოტიკული საშუალებების მოხმარებაზე, სასჯელი გამკაცრდა.

„აქ უშუალოდ მოხმარებასაც ვერ მოვიაზრებთ, თუმცა, თუ გავითვალისწინებთ იმას, რომ 260-ე მუხლის პირველი ნაწილი მოხმარებას არ ითვალისწინებს, მაგრამ მომხმარებლის 70-80% ამ მუხლით სამართლდება, კანონმდებლობაში მეორე პრობლემა – ოდენობების მოუწესრიგებლობა ჩნდება.

კანონმდებლობა არ განსაზღვრავს ოდენობებს ისე, რომ ჩვეულებრივ, რიგით მომხმარებელს, სისხლის სამართლებრივი პასუხისმგებლობის კუთხით, პრობლემა არ შეექმნას, საშუალო მომხმარებლისთვის სულ მცირე ოდენობაც კი სამართლებრივ პასუხისმგებლობას ითვალისწინებს.

შესაბამისად, 260-ე მუხლის პირველი ნაწილით ქვეყანაში მსჯავრდადებულთა რაოდენობამ მოიმატა, რაც გვაძლევს იმის თქმის საფუძველს, რომ მომხმარებელთა მიმართ დევნამ მოიმატა“, – აღნიშნა „ზიანის შემცირების ქსელის“ ხელმძღვანელმა.

 

  • ჩამორთმეული სამოქალაქო უფლებები და ხარვეზები კანონმდებლობაში

გარდა ამისა, როგორც კახა კვაშილავამ გვითხრა, მრავალი წელია საზოგადოება სამოქალაქო უფლებების ჩამორთმევის მიმართულებით იბრძვის, რადგან კანონი, რომელიც ნარკოტიკული დანაშაულის წინააღმდეგ არსებობს, ნარკოდანაშაულისთვის მსჯავრდადებულ პირებს, სამოქალაქო უფლებებს ავტომატურ რეჟიმში ართმევს.

„ჯერ ერთი, რომ ეს მოსამართლის დისკრეციას ზღუდავს და უფლებების ჩამორთმევას ავტომატურ რეჟიმში აწესებს. წარმოიდგინეთ ადამიანი, რომელიც ნარკოდანაშაულს სჩადის, მაგრამ არანაირი კავშირი არ აქვს ავტოსატრანსპორტო საშუალებასთან, ამ შემთხვევაში, მისთვის მართვის მოწმობის ჩამორთმევა, რელევანტური არ არის.

უკეთ რომ ავხსნათ: მაგალითად, თუ პირი სააფთიაქო მიმართულებით არ საქმიანობს, მას არ შეიძლება აფთიაქის დაფუძნების უფლება ჩამოერთვას. ან იგივე, ადამიანი პედაგოგი არ არის, მაგრამ ჩამოვართვათ პედაგოგიური საქმიანობის უფლება, ასეთ შემთხვევაში, ამ უფლებების შეზღუდვა, რელევანტური არ არის“, – ამბობს კახა კვაშილავა.

მისი მოსაზრებით, საბოლოო ჯამში, ეს ხარვეზი, დიდ სოციალურ პრობლემას ქმნის, რადგან რეალურად, ნარკოდანაშაულისთვის გასამართლებული ადამიანი, ვერსად ვერ დასაქმდება, ვერც სასჯელის მოხდის შემდეგ და ვერც სასჯელის მოხდისას, რადგან ყველა უფლება ჩამორთმეული აქვს, როგორც კერძო, ისე საჯარო სექტორში.

 

  • ბიზნესის როლი თემის რეაბილიტაცია/რესოციალიზაციის პროცესში

რაც შეეხება კერძო სექტორის ამ პროცესში ჩართულობას, როგორც კახა კვაშილავამ გვითხრა, არსებობს „ფილანტროპიის, ქველმოქმედებისა და პარტნიორობის შესახებ“ კანონი, თუმცა მისი რეგულაციები ბიზნესს აძლევს რა, შემოწირულების, გრანტების გაცემის შესაძლებლობას, მაგრამ არ აძლევს მომსახურების გაწევის უფლებას.

„სერვისის მიმწოდებელი ორგანიზაციებისთვის, იქნება ეს დღის ცენტრები თუ სარეაბილიტაციო, ბიზნესს შეუძლია გრანტები გასცეს, თუმცა ეს ჩვენს ქვეყანაში, [სხვა ქვეყნებშიც], გაულღობელი ყინულია“, – თქვა კვაშილავამ.

მანვე აღნიშნა, რომ ზოგადად, ეს საკითხი არაპოპულარულია და შესაბამისად, ბიზნესი ასეთ მიმართულებაში ინვესტიციების ჩადებას, თავს არიდებს.

„ჩვენგან განსხვავებით, ევროპულ ქვეყნებში ერთჯერადი კონტრიბუციები მაინც ხდება, დავუშვათ სერვისის მიმწოდებლებისთვის რაღაც საჩუქრების გადაცემა და ა.შ, რაც ჯამში, სურათს მინიმალურად მაინც ცვლის.
ჩვენს შემთხვევაში კი, სერვისის გამცემი ორგანიზაციების ოფისის ქირასა და ადმინისტრაციულ ხარჯებს, ასევე ყველა იმ ფინანსებს, რასაც ზიანის შემცირების კუთხით ორგანიზაცია აკეთებს, მხოლოდ საერთაშორისო დონორი ორგანიზაციები იხდიან.
 
ჩვენთან ბიზნესი არანაირ კონტრიბუციას ამაში არ დებს, თუმცა, ვიცით, რომ ის საკუთარ წესებს თავადვე ადგენს. ბიზნესის, გნებავთ კორპორაციული ერთობის მხრიდან იმ ადამიანების მიმღებლობა, სოლიდარობა, რომელთა დახმარებაზეც ჩვენ ახლა ვსაუბრობთ, ბუნებრივია მხარდაჭერილი საიმისოდ არ არის, რომ რაიმე სახით ინვესტიცია განახორციელონ“, – გვითრხა კახა კვაშილავამ.
 
მისი მოსაზრებით, უკეთეს შემთხვევაში, ბიზნესჯგუფები დაინტერესებულნი უნდა იყვნენ, იცნობდნენ ამ პრობლემას, უნდა ჰქონდეთ სურვილი, რომ ამ მიმართულებით, რაიმე ტიპის ინვესტიცია განახორციელონ.
 
თუმცა ის ფაქტი, რომ თემა კრიმინალიზებულია და ის, რომ ნარკოპოლიტიკა არაპოპულარული საკითხია, ბუნებრივია, ბიზნესისთვის ეს გარემოებები შემბოჭველია.
„აქედან გამომდინარე, ისინი ამას თავს არიდებენ, თორემ რეალურად, ბიზნესმენი, რომელიც ამ თემის მიმართ სოლიდარულია, საკითხს სხვა კუთხით შეხედავს.
ვიცით, რომ ბევრი კერძო ორგანიზაცია დასაქმებისთვის ნარკოლოგიურიდან ნასამართლობის შესახებ ცნობას ითხოვს, ამას ხომ „სენსიტიურ“ მიდგომად ვერ ჩავთვლით და მხარდაჭერად ვერ მოვიაზრებთ, არა?!
 
ბიზნესის გადასაწყვეტია, ნარკოტიკის მომხმარებელი ეყოლება თუ არა დასაქმებული, მაგრამ რეალურად, ჩვენს ქვეყანაში სურათი ერთია. აი, ამ ფორმით კი განვსხვავდებით ევროპული ქვეყნებისგან, რადგან იქ მომხმარებლებს ასეთი ტიპის ბარიერები არ უდგათ“, – ამბობს კვაშილავა.
მისი თქმით, გარდა ამისა, აქ კიდევ სხვა ტიპის პრობლემა იჩენს თავს.
 
„მესმის, რომ ბიზნესი გარკვეულწილად საგანმანათლებლო, ჯანდაცვის სფეროში რაღაც დონეზე, ფრაგმენტულად ჩართულია, თუმცა თუ დავაკვირდებით, ყველა ეს ინტერვენცია გარკვეული სახით რეკლამის ხასიათს ატარებს.
 
შეგვიძლია გადავხედოთ შშმ პირებთან, ცე ჰეპატიტით დაავადებულ ადამიანებთან მიმართებით, რეალურად, რა კონტრიბუციაც ბიზნესმა ამ მიმართულებით განახორციელა, აბსოლუტურად ყველა, პირადი, კომერციული მიზნისთვის, რადგან გათვლაც ასეთი იყო.
 
ჩემი სუბიექტური აზრით, აქ ისევ კლიშეებია, რატომ დაეხმარება ბიზნესი ე.წ ნარკომანს, როცა დავუშვათ, დაავადებულ ბავშვებს შეიძლება დაეხმაროს. ბიზნესს ურჩევნია კომფორტულ გარემოში აკეთოს საქმე და ვფიქრობ, ეს პრობლემად ნამდვილად გვიდგას“. – აღნიშნა კახა კვაშილავამ.
 
ავტორი: სალომე სარიშვილი
ახალი ფსიქოაქტიური ნივთიერებები ბაზარზე და მზარდი ტენდენცია - რამდენად მნიშვნელოვანია სრულყოფილი პრევენცია

ახალი ფსიქოაქტიური ნივთიერებები ბაზარზე და მზარდი ტენდენცია - რამდენად მნიშვნელოვანია სრულყოფილი პრევენცია

9 თებერვალი, 2024
ოპიოიდებზე დამოკიდებულება და მკურნალობა | ხშირად დასმული შეკითხვები

ოპიოიდებზე დამოკიდებულება და მკურნალობა | ხშირად დასმული შეკითხვები

6 თებერვალი, 2024
საჯარო მიმართვა ჯანდაცვის სამინისტროს

საჯარო მიმართვა ჯანდაცვის სამინისტროს

6 თებერვალი, 2024
რჩევები მშობლებს | მოზარდებში ნარკოტიკული საშუალებების მოხმარების შესახებ

რჩევები მშობლებს | მოზარდებში ნარკოტიკული საშუალებების მოხმარების შესახებ

6 თებერვალი, 2024